نویسنده موضوع: طرح های تحول در زمینه افزایش انگیزه و بهره وری سازمانی  (دفعات بازدید: 4448 بار)

skayyal

  • Moderator
  • Newbie
  • *****
  • ارسال: 42
  • Karma: +0/-1
  • نام: سعید
  • نام خانوادگی: کیال
باسلام و ضمن تبریک ولادت امام حسن مجتبی (علیه السلام ) ، لطفا نظرات خود را برای موضوع فوق ارسال نمایید

zsobhani

  • Hero Member
  • *****
  • ارسال: 825
  • Karma: +2/-6
  • تعجیل در فرج آقا امام زمان صلوات
با وجود تعاريف زياد درباره بهره وري، به منظور اجرايي كردن آن مي بايست تعريفي هماهنگ و سازگار با شرايط و نيازهاي معين سازمان به كار برد و ازطريق مشاركت كليه كاركنان قدمهاي موثري را در اين راه برداشت. استمرار يك سيستم بهره وري، مستلزم اقداماتي چند نظير تسهيم منافع، اصلاح ساختار سازماني، توسعه منابع انساني و... است. راهكارهاي افزايش بهره وري مستلزم شناخت كافي وضعيت موجود و فرهنگ كاري شركتهاست. باتوجه به تفاوتهاي مهم در فرهنگ كاري شركتها و وضعيت موجود آنها مي توان گفت راهكارهاي افزايش بهره وري نيز در آنها متفاوت خواهدبود. ازجمله راهكارهاي افزايش بهره وري مي توان به كاهش ضايعات، ايجاد تعهد در كاركنان، توجه به كاركنان، استفاده بهينه از استعدادها، ايجاد انگيزه دركاركنان، توجه به تغييرات و... اشاره كرد. درجه تاثير هر يك از اين راهكارها در افزايش بهره وري به وضعيت موجود شركت در آن زمينه و ضرورت پرداختن به هريك از اين موارد بستگي دارد، كـه مي بايست به شكل ماهرانه اي شناسايي و اولويت بندي شده و برآن اساس اقدام شود. به عنوان مثال، در سازماني ممكن است كاهش ضايعات در اولويت اول قرار گيرد و در سازماني ديگر توجه به كاركنان وايجاد انگيزه در اولويت اول باشد. عدم شناخت كافي از وضعيت موجود شركتها و بي توجهي به اولويتها مي تواند اثرات معكوسي در ميزان بهره وري به وجود آورد. از اين رو قبل از هـــرگونه اقدامي در افزايش بهره وري برروي شناخت كافي وضعيت موجود و اولويت بندي صحيح راهكارها تاكيد مي شود.

بــراي آگــاهي از ميزان افزايش بهره وري مي بايست آن را در قالب شاخصهاي مختلف و در دوره هـــاي معيني اندازه گيري كرد. با اندازه گيري شاخصهاي بهره وري مي توان مشخص ساخت كه تلاشهاي بهره وري تاچه حدي مفيد بوده است. اندازه گيري بهره وري نيز مي بايست براساس يك سيستم مناسب و اصولـــــي انجام گيـرد، درغير اين صورت نمي توان به نتايج آن اطمينان و انتظار بهبود در آن را داشت. يكي از مـوارد مهم در اندازه گيري بهره وري مشخص كردن صحيح طول دوره ارزيابي است كه به عواملي نظير دسترسي به اطلاعات، ماهيت عمليات توليدي و اهداف مديريت بستگي دارد. از نتايج اندازه گيري شاخصهاي بهره وري مي توان به عنوان ابزاري مناسب جهت برنامه ريزيهاي بلندمدت مديريت در سطح سازمان استفاده كرد.
والعصر که بی عشق تو در خسرانم ...
*اللهم عجل لولیک الفرج*

skayyal

  • Moderator
  • Newbie
  • *****
  • ارسال: 42
  • Karma: +0/-1
  • نام: سعید
  • نام خانوادگی: کیال
ضمن تشکر از شما همکار محترم
اطلاعات و صحبتهای شما را قبول دارم ولی عمدتا جهت اجرایی شدن این روش پیشنهادی دو ابزار نیاز می باشد در محیط های سازمانی یا باید واحدهای ارزشیابی عملکرد به صورت واقعی فعالتر شوند و روش تحلیل بهره وری را درشاخصهای کارایی و اثربخشی سنجش نمایند و یا واحد مستقلی تعریف شود البته به نظر  در محیط ها و شرکتهای خصوصی اصولا این روشها ساده تر اجرا میشود و شرکتها جهت ادامه حیات خود در محیط رقابتی این کارها را انجام میدهند . البته در اداره آمار و فناوری اطلاعات  سعی کرده ایم یک روش ارزشیابی عملکرد را راه اندازی کنیم که سه ماه یکبار انجام میشود و سامانه مکانیزه آن نیز بر اساس شاخص های تعریفی روند ارتقا و یا نزول را نمایش میدهد.
« آخرين ويرايش: سپتامبر 30, 2012, 12:16:56 pm توسط skayyal »

hosna

  • Newbie
  • *
  • ارسال: 38
  • Karma: +0/-0
  • یارب این آدم خاکی تنهاست...
به نظر من یکی از راهکارهای افزایش انگیزه و بهره وری در سازمانها وجود یک سیستم نشویق و تنبیه بر پایه اصول مدونی که کلیه کارمندان از تشویق و تنبیه آن بهره مند شوند.
صدای خرد شدن برگ ها را گوش کن. زمین را نگاه کن. مبادا دلی روی زمین باشد!

hmohammadpour

  • Newbie
  • *
  • ارسال: 27
  • Karma: +0/-0
  • نام: Hassan
  • نام خانوادگی: Mohammadpour
خوشبختي ما در سه جمله است :
تجربه از ديروز ، استفاده از امروز ، اميد به فردا
ولي ما با سه جمله ديگر زندگي مان را تباه مي کنيم
حسرت ديروز ، اتلاف امروز ، ترس از فردا

mmirarefin

  • Jr. Member
  • **
  • ارسال: 77
  • Karma: +2/-0
  • بغض کردم ،چقدر لال ماندم، بین حرفایم
  • نام: مهدی
  • نام خانوادگی: میرعارفین
سلام یه مقاله میذارم امیدوارم مفید باشه
Kind Regards
Mahdi Mirarefin®

mmirarefin

  • Jr. Member
  • **
  • ارسال: 77
  • Karma: +2/-0
  • بغض کردم ،چقدر لال ماندم، بین حرفایم
  • نام: مهدی
  • نام خانوادگی: میرعارفین
گاهی اوقات خودتان می‌دانید شغلتان مناسب شما نیست. شاید در زمینه مناسبی کار نمی‌کنید، از کار لذت نمی‌برید، احساس می‌کنید در محاصره همکاران غیرقابل اعتماد گرفتار شده‌اید


دنیای اقتصاد: گاهی اوقات خودتان می‌دانید شغلتان مناسب شما نیست. شاید در زمینه مناسبی کار نمی‌کنید، از کار لذت نمی‌برید، احساس می‌کنید در محاصره همکاران غیرقابل اعتماد گرفتار شده‌اید یا یک ريیس نالایق دارید. اغلب افراد به شما توصیه می‌کنند به دنبال کاری باشید که برای شما مناسب‌تر باشد.
اما شاید این مساله امکان پذیر نباشد. شاید به دلایل مختلفی نتوانید کارفعلی را ترک کنید: دلایل اقتصادی، تعهد به خانواده و نبودن فرصت‌های کافی در زمینه کاری شما. پس زمانی که در یک شغل گرفتار شده اید چه کاری باید انجام دهید؟

افراد خبره چه می‌گویند
گرچن اسپریتزر، استاد مدیریت و سازمان‌ها در دانشکده بازرگانی میشیگان معتقد است اغلب مردم زمانی از شغل خود ناراضی هستند که این شغل هیچ معنا یا هدفی برای آنها ندارد، فرصت یادگیری ‌اندکی به آنها می‌دهد و در پایان روز احساس می‌کنند همه انرژی خود را از دست داده‌اند.
اگر به هر دلیلی احساس ناخرسندی می‌کنید، نباید فکر کنید که باید آن را بپذیرید یا از شغل خود دست بکشید. حتی اگر می‌توانید شغل دیگری پیدا کنید، باز هم شاید ماندن در شغل فعلی بهترین انتخاب باشد. ایمی رزسنیوسکی به عنوان استادیار رفتار سازمانی دانشکده مدیریت ییل می‌گوید: «جست‌وجو برای یک شغل و تغییر آن موضوع کوچکی نیست. تغییر یک شغل به‌اندازه مزیتی که ایجاد می‌کند برای حیات حرفه‌ای یک فرد و درآمد او، هزینه نیز در بردارد». خوشبختانه بیش از آنچه فکر می‌کنید، راه‌حل برای ماندن در یک شغل وجود دارد. او می‌گوید: «اغلب فضاهایی برای حرکت و تغییر وجود دارد که افراد مایل نیستند آن را ببینند» در اینجا توضیح می‌دهیم که چگونه می‌توان از یک موقعیت شغلی نامناسب بیشترین مزیت را به دست آورد.

به خودتان نگاه کنید
سیگال بارساد، استاد مدیریت دانشگاه وارتون می‌گوید: «اینکه شما از شغل خود رضایت داشته باشید یا نداشته باشید، مربوط به منش و شخصیت خودتان است». بعضی افراد به طور طبیعی تمایل دارند ناخرسند باشند، در حالی که دسته دیگری از افراد دید روشن‌تری نسبت به زندگی دارند. قبل از آنکه بگویید شغلتان نامناسب است، ابتدا به خودتان نگاه کنید. بارساد می‌گوید ارزش آن را دارد که بپرسید: آیا من جزء افرادی هستم که اغلب نسبت به زندگی خود ناراضی هستند؟ شاید درک این مساله احساس بهتری نسبت به شغلتان به شما ندهد، اما ممکن است باعث شود قبل از آنکه به دنبال شغل جدید بگردید، دوباره فکر کنید.

در جست‌وجوی معنا باشید
تحقیقات اسپیتزر نشان می‌دهد که پیدا کردن معنای بیشتر در شغلتان می‌تواند به طور چشمگیری باعث بهبود رضایت شغلی شود. بارساد نیز با این موضوع موافق است؛ او توصیه می‌کند مسوولیت‌های شغلی خود را با نگاه متفاوتی ببینید.
به عنوان مثال، اگر شغل شما متضمن انجام کارهای دون و پست است، سعی کنید به خاطر داشته باشید که این کار مقدمه اهداف درازمدت است و قرار نیست شما تا ابد این کار را انجام دهید. یا اگر در زمینه‌ای کار می‌کنید که از لحاظ روحی سخت است، مثل پرستاری یا مددکاری اجتماعی، به خودتان یادآوری کنید که هر چند در پایان روز خسته هستید، اما به دیگران کمک می‌کنید.
همچنین، ارتباط با همکاران نیز می‌تواند کمک کننده باشد. دلسوزی خود را نشان دهید و قدردانی خود را ابراز کنید. سعی کنید در محیط کار با همکارانی که به آنها علاقه‌مندید وقت خود را بگذرانید. بارساد می‌گوید «ارتباطات احساسی قوی‌تر در محیط کار، تاثیر مثبت روانی و اجتماعی بسیار زیادی دارد.»
کاری را که انجام می‌دهید،تغییر دهید
اگر نمی‌توانید طرز فکر خود را تغییر دهید، شاید بتوانید تغییری در مسوولیت‌های شغلی خود ایجاد كنيد. اما برای این تغییر لزوما ضرورت ندارد که به واحد دیگری منتقل شوید یا ارتقای شغلی پیدا کنید.اسپریتزر و رزسنیوسکی پیشنهاد می‌کنند که از «متناسب‌سازی شغل» استفاده کنید و از این طریق به کارخود، برای تناسب بیشتر با توانایی‌ها، انگیزه‌ها و علایق خود شکل دیگری بدهید. رزسنیوسکی می‌گوید «افراد در مورد اینکه روز خود را چگونه بگذرانند یا برنامه‌ریزی کنند روش‌های مختلفی دارند؛ برخی‌ها به کارهای اصلی می‌پردازند و برخی نیز به تغییرات کوچک بسنده می‌کنند».
مورد اول اغلب به تایید از طرف ريیس نیاز دارد، اما مورد دوم چنین نیست. به عنوان مثال، اگر از صحبت با مشتریان لذت می‌برید، اما انجام کارهای اداری چنین فرصتی برای شما باقی نمی‌گذارد، در این صورت شاید تصمیم بگیرید صبح‌ها با مشتریان صحبت کنید تا برای انجام کار در تمام روز انرژی داشته باشید. یا شاید بخواهید در پایان روز با مشتریان صحبت کنید تا به خود جایزه داده باشید.

افرادی را که با آنها در ارتباط هستید، تغییر دهید
اگر به نفس شغل خود علاقه‌مند هستید اما افرادی را که با آنها کار می‌کنید دوست ندارید، شاید بتوانید این مساله را نیز تغییر دهید. رزسنیوسکی می‌گوید شاهد بوده است که چگونه بعضی‌ها برای افزایش رضایت شغلی خود افرادی را که روزانه با آنها سروکار دارند تغییر می‌دهند. سعی کنید روابطی را که به شما انرژی می‌دهند مستحکم‌تر کنید.
افرادی را پیدا کنید که بتوانند به شما در انجام بهتر کار کمک کنند. رزسنیوسکی مثالی از کارمندان یک بیمارستان ارائه می‌دهد که مسوول تمیز کردن اتاق بیماران بودند.
آنها از طریق یک پیغام مرکزی متوجه می‌شدند که چه وقت باید برای تمیز کردن وارد یک اتاق شوند و با توجه به بیمار آن اتاق از چه ابزارهایی می‌توانند استفاده کنند.
اما اطلاعات پیغام مرکزی همیشه به روز شده نبود و به همین دلیل کارمندان نمی‌توانستند آن گونه که می‌خواهند کار خود را انجام دهند و این مساله برای آنها نارضایی شغلی به همراه داشت. وقتی آنها مستقیما با متصدیان هر بخش رابطه ایجاد کردند، اطلاعات دقیق تری کسب کردند و توانستند کار تمیز کردن را به طور کارآمد تری انجام دهند.
البته اگر با ريیس یا همکاران خود به سختی رابطه برقرار می‌کنید، شاید کار کردن در کنار آنها سخت باشد. رزسنیوسکی می‌گوید «متناسب‌سازی شغل نمی‌تواند در ماهیت شغل تغییری ایجاد کند. مسلما این کار حلال همه مشکلات نخواهد بود».

از شکایت کردن خودداری کنید
اگر در شغل نامناسبی هستید، شاید وسوسه شوید که درباره آن نزد همکاران خود شکایت و گلایه کنید. اما این کار توصیه نمی‌شود. اسپیتزر می‌گوید «شکایت درباره شغلتان سرآغاز مشکل است.

شما هرگز نمی‌دانید که شکایت‌هایتان چگونه در سازمان نزد دیگران مطرح می‌شود». به علاوه، شاید دیگران را نیز با خودتان غرق کنید. اکر ناراضی هستید، بهتر است برآنچه می‌توانید تغییر دهید تمرکز کنید نه اینکه از آنچه نمی‌توانید تغییر دهید شکایت کنید.»

گزینه‌ها را باز نگه دارید
پیشرفت‌هایی که در موقعیت شغلی خود ایجاد می‌کنید می‌تواند مسائل را قابل تحمل‌تر نماید، اما باید همیشه برای اقدام بعد آمادگی داشته باشید.
اسپیتزر می‌گوید «می‌توانید در شغل خود پیشرفت کنید؛ اما در عین حال می‌توانید نیم نگاهی به فرصت‌های جدید نیز داشته باشید.» مطمئن شوید که رزومه کاری شما در سایت‌های کاریابی به روز شده است و همواره در جست‌وجوی شغل مورد علاقه خود هستید.»
اصولی که باید به خاطر داشت:

• با افرادی که در محیط کار به آنها علاقه‌مند هستید ارتباط برقرار کنید.
• فکر کنید از چه کاری در شغل خود لذت نمی‌برید تا بتوانید زمانی را که صرف کارهای نامطلوب می‌شود به حداقل برسانید.
• گزینه‌ها را باز نگه دارید. شاید اکنون نتوانید شغل خود را ترک کنید، اما همیشه احتمال تغییر شرایط وجود دارد.
• فکر نکنید که مشکل از خود شغل است.شاید خودتان تمایل به نارضایتی دارید.
• فکر نکنید که گرفتار شده اید. همیشه بیش از آنچه فکر می‌کنید، در یک شغل راه گریز هست.
• دائما از شغل خود شکایت نکنید و دیگران را نیز با خود غرق نکنید.
 
موردکاوی شماره 1:
گنجاندن علایق شخصی در کار
توماس هفنر، از مهندسین دانشگاه جان‌هاپکینز، برای کار در آزمایشگاه فیزیک یک مرکز تحقیقات دانشگاهی که با وزارت دفاع قرارداد دارد استخدام شد. وقتی توماس هشت سال پیش این شغل را دریافت کرد، فقط به کارهای فنی پرداخت و تمرکز خود را بر طراحی فرکانس رادیویی و تجزیه و تحلیل رادار گذاشت. او از همان ابتدا می‌دانست که این کار مورد اشتیاق و علاقه شدید او نیست. توماس می‌گوید «بیشتر کاری که انجام می‌دهیم در تنهایی و به دور از دیگران است. ما آزمایشگاه‌های طبقه‌بندی شده‌ای داریم و من تنها کسی هستم که به تنهایی کار می‌کنم». بعد از پنج سال کار کردن در این شغل به او پست مدیریت داده شد. او فکر کرد که به این ترتیب خواهد توانست با افراد بیشتری ارتباط داشته باشد. اما هنوز بخش زیادی از کارها از جمله مدیریت زمانبندی، توسعه قراردادها و بازخوانی مستندات باید به تنهایی انجام می‌شد.
توماس به فکر جست‌وجو برای شغل دیگری افتاد، کاری که برای او مناسب‌تر باشد، اما نتوانست چنین شغلی بیابد. او و همسرش به زودی صاحب فرزند دوم خود می‌شدند و با توجه به رکود بازار کار، زمان مناسبی برای این تغییر نبود. در عوض او شروع به شرکت در کلاس‌هایی در زمینه روانشناسی سازمانی مثبت کرد و روش‌هایی را یافت که با آن بتواند علایق خود را در کار بگنجاند. او به سازمان پیشنهاد کرد تا جلساتی درباره دانش سازمانی مثبت برگزار شود. او ابتدا با تیم خودش صحبت کرد و سپس آن را در جلساتی که برای همه اعضای 5000 نفری سازمان تشکیل می‌شد مطرح نمود. بعد از آن نزد واحد آموزش و توسعه شرکت رفت و از آنها خواست تا واحدی را برای استفاده از روانشناسی مثبت برای ایجاد خلاقیت و نوآوری ارائه كنند.
کارمندان واحد آموزش از او خواستند خودش ارائه و آموزش این مبحث را بر عهده بگیرد. هرچند این فعالیت‌ها خارج از چارچوب کاری او بود؛ اما همچنان به همه وظایف خود به عنوان مدیر پروژه عمل می‌کرد. او توانست با واگذاری بخشی از کار خود به اعضای تیمش که مشتاق انجام این کارها بودند، حجم کار خود را کاهش دهد. او می‌گوید «توانستم فضایی برای آنچه دوست داشتم انجام دهم، باز کنم». البته برای این کار نیز به او دستمزد پرداخت می‌شد. او می‌گوید «قبل از آنکه این تغییرات را ایجاد کنم، رضایت شغلی من از یک تا ده به میزان 3 بود. من تغییرات کوچکی ایجاد کردم. به هیچ وجه کار سختی نبود اما رضایت شغلی من اکنون 7 است.» به نظر خودش، با یافتن روش‌هایی که بتواند وقت بیشتری را به آنچه از آن لذت می‌برد اختصاص دهد، مثل یادگیری، آموزش به دیگران و گذراندن وقت با افراد دیگر، می‌تواند رضایت شغلی خود را به 8 یا 9 برساند.

موردکاوی شماره 2:
شروع کاری که به آن علاقه دارید
نه سال پیش، زمانی که شامی‌کان شغلی در شرکتی در تگزاس به دست آورد، می‌دانست که این شغل ایده‌آل او نیست. کار او در زمینه مدیریت حساب‌ها بود و شامی باید کارهای روزمره‌ای را در ارتباط با یکی از مشتریان شرکت انجام می‌داد. شامی می‌دانست که توانایی اش در زمینه دیگری است. او می‌گوید «بیشتر مایل بودم که خودم در توسعه کار نقش داشته باشم و در بخش فروش باشم نه اینکه به مشتری فعلی خدمات ارائه کنم.» او کمتر از 5 درصد از زمان خود را به این کار اختصاص می‌داد. بعد از یک سال که در این شغل بود، تصمیم گرفت که برای کار خود متناسب‌سازی انجام دهد که به او کمک کرد متوجه شود اگر بر معامله با مشتریان جدید تمرکز کند، راضی‌تر است و این کاری بود که دیگران به صورت تمام وقت انجام می‌دادند.
او به نزد ريیس خود رفت و به او توضیح داد، چرا برای گسترش شبکه مشتریان بالقوه در بازار فرد مناسبی است. ريیس او قانع شد. عنوان شغلی شامی و سمتش تغییر نکرد، اما او تمرکز خود را بر کاری گذاشت تا بتواند مشتریان بالقوه‌ای را بیابد که دارای قابلیت‌های مناسبی برای سازمان باشند. این مشتریان اکنون از مشتریان برتر شرکت هستند. در پی این موفقیت، شامی به سمت معاونت ریاست ارتقا یافت و تمرکز او اکنون فقط بر یافتن موقعیت‌های جدید، بازارهای استراتژیک و توسعه کسب و کار است.
روزنامه دنیای اقتصاد
تابستان - 1391
Kind Regards
Mahdi Mirarefin®

jhemmati

  • Full Member
  • ***
  • ارسال: 123
  • Karma: +0/-1
  • نام: jalil
  • نام خانوادگی: hemmati
چرا از كار خود لذت نمي بريم؟
 

1-نداشتن انگيزه غيرمادي

2-مقايسه كردن كار خود با ديگران

3-خارج بودن كار از حوزه تخصصي ما

4-خارج بودن كار از حد توان

5-احساس مجبور بودن به انجام كار

6-پيدا نكردن كار مورد علاقه

7-نداشتن ارتباط كاري مفيد با ديگران

8-يكنواخت شدن كار

9-احساس بي بركتي در كار

10-دانستن كار به عنوان مصيبت و نه به عنوان زندگي

11-احساس غيرمفيد بودن

12-احساس منفي نگري

13-احساس بي عدالتي

هركسي كه به سركار مي رود با عواملي سروكار خواهد داشت كه اگر آداب كاري را بلد باشد از كار خود لذت مي برد.عاملي كه مانع لذت بردن از كار مي شود اين است كه عوامل دروني مثل افكار بد و بي لياقتي و... وعوامل بيروني مثل بي عدالتي و رفتار بد همكاران و.... بر روي احساس ما نسبت به كاري كه انجام مي دهيم اثر مستقيم مي گذارد. 85% ناكامي هاي فرد ونارضايتي او از كار مربوط به خود اوست واگر كسي آداب كاري را بلد باشد آن 15% بيروني را هم مي تواند رفع كند.به طور مثال فردي نمي تواند كارش را عوض كند ومدت ها از كارش آزار ميبيند وگاهي اوقات تنگ نظري و ديد كوتاه انسان نمي گذارد كارش را عوض كند.اگر قرار باشد از كار خود لذت ببريم بايد اخلاق و گفتار و درون خود را عوض كنيم همچنين محيط و اطرافيان را خوب بشناسيم.                                                                               

حال اين سوال مطرح مي شود كه چه كنيم از كار خود لذت ببريم؟

اگر انسان كار خود را دوست داشته باشد هيچ گاه از كارش خسته نميشود پس بايد كاري را بيابيم كه از انجام آن لذت ببريم.اگر دنيا بر اساس تمايلات ما نيست بايد بكوشيم خود را با آن تطبيق دهيم مثل اينكه شغلي را پيدا كنيم كه آن را دوست نداريم پس بايد بكوشيم آن شغل را دوست داشته باشيم تا از انجام آن لذت ببريم.گاهي انسان از چيزي خوشش ميايد كه به ضررش است مثل سختي كشيدن كه در قرآن به آن اشاره شده است.شايد كاري كه الان داريم و از آن به هيچ وجه راضي نيستيم سرنوشت ما را عوض كند و به نفعمان باشد پس بايد طرز فكر خود را عوض كنيم و به آن كار عادت كنيم و از انجام آن لذت ببريم.   

هركاري كه به ما سپردند بايد بگوييم اين كار خود من است تا از آن لذت ببريم.زماني ما از كار لذت نمي بريم كه فكر كنيم اين كار را براي ديگران انجام مي دهيم و به نحوي آنها از ما بيگاري مي كشند.پس بايد فكر كنيم كاري كه ما انجام مي دهيم به سود خود ما و ديگران است و اين حس به ما كمك مي كند كه از انجام آن كار لذت ببريم.هر كاري را كه به ما مي سپرند بايد سعي كنيم به بهترين شكل انجام دهيم تا از پيامد آن احساس رضايت كامل كنبم ودر صورتي كه اين كار را درست انجام ندهيم عذاب وجدان به سراغ ما مي ايد و نتيجه آن مي شود كه از كار خود لذت نمي بريم وبا خوب و درست انجام دادن كار احساس رضايت بيروني و دروني نصيب ما مي شود.انتظار خود را از كساني كه به ما كاري را محول مي كنند كم كنيم.انتظار پايين شادي و لذت از كار براي ما به ارمغان مي اورد.كاري كه انجام مي دهيم براي دل خود باشد نه براي ديگران چون فردي كه كار را براي او انجام مي دهيم انسان است وگاهي اوقات به بهانه هايي نظير پررو شدن از او تشكر نمي كندو برخي ديگر نمي دانند چگونه تشكر كنند.در قرارداد هاي كاري خود كارفرما را خدا فرض كنيم و بگوييم كار را براي خدا انجام مي دهيم نه براي ديگران تا از كسي كينه به دل نگيريم.توجه داشته باشيم رضايت خدا در رضايت ما از كارمان است.يادمان نرود موفقيت شغلي 85% اخلاقي و15% فني است.                                                                                                   

پايان


skayyal

  • Moderator
  • Newbie
  • *****
  • ارسال: 42
  • Karma: +0/-1
  • نام: سعید
  • نام خانوادگی: کیال
مباحث مطرح شده همکاران بسیار مفید است از همکاران دیگر در دیگر قسمت ها هم تقاضا داریم مشارکت فرمایند

ramezani

  • Hero Member
  • *****
  • ارسال: 2667
  • Karma: +16/-7
  • نام: مجتبی
  • نام خانوادگی: رمضانی
با سلام و احترام
همانطور که در مباحث مربوط به موضوع « ما خویشتن ندانستیم بیداریمان از خواب» نوشتم به نظر من موارد ذیل میتواند باعث افزایش انگیزه و بهره وری سازمان شود :
1- شفاف سازی شرح وظایف کارکنان ، تعیین میزان اختیارات ایشان در چارچوب وظایف محوله به ایشان و آگاه سازی افراد از چگونگی پاداشهای مادی و معنوی در ازای انجام وظایف توسط مدیرران سازمان
2- استفاده از شیوه های مختلف انگیزش برای برخورداری از محیطی پویا و شاداب
3- اهمیت دادن به جنبه های حرفه ای و تخصصی در مورد افراد و کارکنان
4- آموزش مداوم بر اساس شایستگی ، علاقه و نیاز پرسنل
5- برگزاری جلسات هماهنگی بیشتر بین کلیه کارکنان در تمامی رده ها
6- ایجاد هماهنگی بین پرسنل و الگو سازی درست در رفتار و ارتباطات پرسنل
7- برگزاری کلاسها و بازدیدها و تورهای آموزشی ، زیارتی و تفریحی در بین کارکنان